Πώς να φτιάξετε μια χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο σπίτι σας

Φωτεινή Οικονομίδου Κράνου
Ψυχολόγος-Κλινική Ψυχοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη Γραφείου Συμβουλευτικής
Υπηρεσία Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας
Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Είμαστε τυχεροί που στη χώρα μας διατηρούμε τις παραδόσεις και την κουλτούρα μας. Πολλές φορές, όμως, όλα γίνονται μηχανικά και απλώς επειδή πρέπει να γίνουν και δεν νιώθουμε το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα, επειδή τα τρεχάματα δεν μας το επιτρέπουν. Ένας όμορφος τρόπος που ενθαρρύνει το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα είναι η ανάπτυξη μιας νέας κουλτούρας. Οι Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις κάνουν μια οικογένεια μοναδική και κάποιες φορές ξεκινούν με τον πιο απίστευτο αστείο τρόπο και συνεχίζουν για χρόνια.

Υπάρχει πληθώρα Χριστουγεννιάτικων παραμυθιών σε βιβλιοπωλεία και σε βιβλιοθήκες. Ξεκινώντας μια βδομάδα πριν από τη μέρα των Χριστουγέννων, οι οικογένειες με μικρά, μεγάλα και…αιώνια παιδιά μπορούν να διαβάζουν μια σύντομη ιστορία κάθε βράδυ. Το βράδυ πριν από τις 25 Δεκεμβρίου διαβάζονται παλιότερες Χριστουγεννιάτικες κάρτες ή ιστορίες από παλαιότερα βιβλία και βλέπουν όλοι μαζί φωτογραφίες από περασμένες γιορτινές μέρες. Ανάμεσα στις μέρες του μαγειρέματος, του συγυρίσματος του σπιτιού και των ψώνιων, μια μέρα μπορεί να αφιερωθεί στην προετοιμασία των Χριστουγεννιάτικων γλυκών με τα παιδιά, τον σύντροφο, ακόμα και φίλους.

Ο εθελοντισμός και η βοήθεια προς τον συνάνθρωπο είναι μέρος της κυπριακής ψυχολογίας. Αυτές τις μέρες η φιλανθρωπία και η αγάπη προς τους άγνωστους, λιγότερο τυχερούς, εκτιμάται περισσότερο. Τα ρούχα που δεν αφήνουν τα ερμάρια να κλείσουν, τα παιχνίδια που τα παιδιά έχουν βαρεθεί, οι κονσέρβες και τρόφιμα που αγοράστηκαν βιαστικά, είναι για κάποια άτομα πολύτιμα δώρα. Εκτός από τους οργανισμούς που υπάρχουν για να μαζεύουν γι' αυτούς τους σκοπούς, υπάρχουν γειτονιές ολόκληρες με σπίτια που γνωρίζουμε πως τα χρειάζονται και δεν είναι ανάγκη καν να κτυπήσουμε την πόρτα.

Συνήθως, βλέπουμε στην τηλεόραση οργανισμούς και πολιτικά πρόσωπα να επισκέπτονται διάφορα ιδρύματα. Είναι εξίσου σημαντικό όταν μια οικογένεια ετοιμάσει φαγητό και δώρα και τα παίρνει προσωπικά. Η πράξη αυτή δεν κάνει μόνο τα άτομα εκείνα να νιώθουν καλά, αλλά δένει την οικογένεια περισσότερο και της υπενθυμίζει πόσο τυχερή είναι.

Κάθε χρόνο η οικογένεια μπορεί να κάνει Χριστουγεννιάτικες κατασκευές που θα κάνουν πιο ζεστή την ατμόσφαιρα στο σπίτι. Επίσης, η πρόσθεση καινούργιων στολιδιών για κάθε χρονιά και η φύλαξή τους στο τέλος ανά χρονολογία, δημιουργεί από μόνη της μια παράδοση. Τα παιδιά απολαμβάνουν να φωτογραφίζονται, και αυτό είναι γεγονός. Αν μάλιστα τα ντύσετε Χριστουγεννιάτικα με γιρλάντες και καπελάκια και με χαρούμενα χρώματα, θα χαρούν ακόμη περισσότερο. Αυτό που θα μείνει στην οικογένεια είναι και η συμμετοχή των γονιών τους! Μια άλλη παράδοση είναι η οικογενειακή Χριστουγεννιάτικη φωτογραφία η οποία μπορεί να γίνει και ευχετήρια κάρτα, αλλά και να μπει σε Χριστουγεννιάτικη φωτογραφοθήκη.

Τα Χριστούγεννα δεν σημαίνουν απαραίτητα ατέλειωτα ψώνια για δώρα και αμέτρητες ώρες στην τροχαία κίνηση. Τα Χριστούγεννα, ενώ θα έπρεπε να ήταν στιγμές χαλάρωσης και οικογενειακής ζεστασιάς, για αρκετά άτομα είναι περίοδος άγχους και έντασης.

Αν τα άτομα και κατ’ επέκταση οι οικογένειες αντιληφθούν τι είναι ακριβώς αυτό που προκαλεί πίεση είναι το πρώτο βήμα για την επεξεργασία του. Οι οικογένειες σαν ζωντανοί οργανισμοί διαφωνούν, νιώθουν απογοήτευση με κάποια δώρα, το φαγητό ίσως να καεί ή να μην είναι αρκετό, τα παιδιά είναι στο σπίτι γεμάτα με ενέργεια. Η κατανόηση ότι αυτό θα συμβεί, είναι ένας τρόπος για να μειωθεί η ένταση και το άγχος των Χριστουγέννων το οποίο δημιουργείται από την παράλογη πεποίθηση ότι όλα πρέπει να είναι τέλεια.

Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε την ένταση των γιορτών; Δείτε τι σας αγχώνει για να μπορέσετε να το δουλέψετε. Είναι καιρός να γίνετε πρακτικοί και πιο συγκεκριμένοι. Ειδικά στη φετινή περίοδο οικονομικής κρίσης είναι λογικό να αποφύγετε τις απερίσκεπτες δαπάνες για τις οποίες θα μετανιώσετε τον Φεβρουάριο! Μπορείτε να ξεκινήσετε τις αγορές σας από νωρίτερα για να μην κάνετε ψώνια απόγνωσης.

Ζητήστε βοήθεια για την προετοιμασία ενός πάρτι από φίλους και οικογένεια και ρωτήστε τα άτομα για τα οποία θα αγοράσετε δώρα απλώς τι θέλουν και ζητήστε τη γνώμη των άλλων. Αυτό θα σας εξοικονομήσει αρκετές ώρες στο πρόγραμμά σας.

Τα Χριστούγεννα κάποια άτομα κουράζονται περισσότερο από άλλα. Για να φροντίσετε τον εαυτό σας μπορείτε να κάνετε τα εξής:

Κοιμηθείτε αρκετά.
Φροντίστε μαλλιά, δέρμα, νύχια.
Γυμναστείτε για να χαλαρώσετε.
Μοιραστείτε συναισθήματα τόσο θετικά όσο και αρνητικά με αγαπημένα άτομα.
Ασχοληθείτε με το στόλισμα του σπιτιού και φροντίστε το με αγάπη, όχι μηχανικά. Ακούστε Χριστουγεννιάτικη μουσική τις ώρες που στολίζετε και που ετοιμάζετε γιορτινά σοκολατάκια και μπισκότα.

Πηγή: http://www.cut.ac.cy/press/?newsID=01

Συζυγική Αγάπη
15 Δεκεμβρίου, 2009 — VatopaidiFriend

Ακούμε πολλές φορές μητέρες και πατέρες να διερωτώνται, ν’ απορούν … και να παραπονούνται ” Τα παιδιά μας δεν μας υπακούνε! Εμείς τα συμβουλεύουμε τα νουθετούμε και αυτά μας αγνοούν… Συνήθως κάνουν τα αντίθετα απο εκείνα που τους συμβουλεύουμε… Τί φταίει;”

Πολλές φορές εκείνο που φταίει είναι … η απουσία της αγάπης.

Μα υπάρχει πατέρας ή μητέρα που να μν αγαπάνε το παιδί τους;

Αυτό το ερώτημα πρέπει όλοι οι γονείς να το υποβάλουν στον εαυτό τους και κανείς να μη θεωρεί ως αυτονόητη την καταφατική απάντηση.

Η μεγάλη παρανόηση που υπάρχει σ’ αυτό το ζήτημα είναι οτι οι γονείς βιώνουν την αγάπη τους πρός το παιδί τους … ανεξάρτητα απο την αγάπη που πρέπει να έχουν μεταξύ τους.

Σε μιά περίπτωση ένας μαθητής είχε μια πάτα πολύ αλλόκοτη και ατίθαση συμπεριφορά στο σχολείο. Εκείνο που έκανε εντύπωση στους καθηγητές ήταν οτι τόσο ο πατέρας όσο και η μητέρα έδειχναν πολύ ενδιαφέρον και αγάπη για το άτακτο παιδί τους, Ένας εκπαιδευτικός ανέλαβε να ερευνήση την περίπτωση σε βάθος. Διεπίστωσε οτι η ρίζα του προβλήματος ήταν η επικοινωνία των γονέων μεταξύ τους. Ο πατέρας αγαπούσε το παιδί του• η μητέρα αγαπούσε το παιδί της• όμως πατέρας και μητέρα δεν ήσαν αγαπημένοι μεταξύ τους … Και αυτό είχε σοβαρότατο αρνητικό αντίκτυπο στον ψυχισμό και τη συμπεριφορά του παιδιού.

Ακόμη και στην σωματική υγεία του παιδιού έχει αρνητικό αντίκτυπο η κακή σχέση μεταξύ των συζύγων. Κάποτε επισκέφθησαν τον γέροντα Πορφύριο δύο γονείς αναστατωμένοι διότι το παιδί τους παρουσίαζε ένα σοβαρό πρόβλημα στους πνεύμονες, αλλά οι γιατροί δεν μπορούσαν να ανακαλύψουν την αιτία του.

Ο γέροντας έκανε μια διάγνωση που τους αιφνιδίασε.” Το πρόβλημα τους είπε βρίσκεται στη σχέση σας: όσο εσείς πεισμώνετε, μένετε ανυποχώρητοι στο θέλημα σας, τσακώνεσθε και ψυχραίνεσθε μεταξύ σας, το παιδί θα παρουσιάζει αυτό το πρόβλημα. Αν ταπεινωθείτε και βρείτε την παλιά σας αγάπη, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και τον αλληλοσεβασμό, το παιδί θα βρεί την υγεία του.”

Αν υπήρχε τρόπος να εκφράσουν αυτό που νιώθουν στο βάθος της ψυχής τους τα παιδιά και οι έφηβοι, θα έλεγαν : ” Αγαπητοί μας γονείς• δέν αρκεί να μας δείχνει ο καθένας ξεχωριστά την αγάπη του. Εμείς κυρίως θέλουμε να βλέπουμε και να νιώθουμε οτι μεταξύ σας εσείς οι δύο, ο πατέρας μου και η μητέρα μου, είστε αγαπημένοι. .”

Είναι αλήθεια οτι είναι κάποτε δύσκολος ο αγώνας για να διατηρηθεί η συζυγική αγάπη. Δύο είναι, ίσως, οι μεγάλες δυνάμεις που διατηρούν αυτή την αγάπη: η υποχωρητικότητα και η συγχωρητικότητα. Όταν αυτά τα δύο δεν υπάρχουν στη σχέση των συζύγων, αρχίζει να μειώνεται και η μεταξύ τους αγάπη.

Ένας πατέρας που από τη μιά λέει ότι αγαπά το παιδί του και απο την άλλη δεν συγχωρεί τη γυναίκα του για κάποιο σφάλμα της, είναι υποκριτής.

Ομοίως δεν έχει πραγματική αγάπη για το παιδί της, η μητέρα που απο τη μιά θυσιάζεται γι’ αυτό, απο την άλλη όμως δεν έμαθε να υποχωρεί και να θυσιάζει το θέλημα της και το εγώ της, για χάρη της συζυγικής αρμονίας και αγάπης.

Να προσευχηθούμε όλοι μας, ο μεγάλος Διδάσκαλος της Αγάπης, Κύριος μας, να δίνει αγάπη στους γονείς προς τα παιδιά, και στα παιδιά προς τους γονείς, αλλά κυρίως να δίνει αγάπη μεταξύ των συζύγων, διότι, ίσως αυτή η τελευταί αγάπη να είναι το θεμέλιο των άλλων δύο .. Αμήν.

π. Τέλλος Σ. Παπαδόπουλος

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία, Σχέσεις συζύγων. Ετικέτες: πατέρας, σύζυγοι, Αγάπη, Γέροντας Πορφύριος, Κοινωνία, Μητέρα, Οικογένεια, Παιδιά, έρωτας, γάμος. Leave a Comment »
« Στον άγιο Ελευθέριο (15 Δεκεμβρίου)
Τσάρλς Ντίκενς – Χριστουγεννιάτικη ιστορία (1843) »
Blog στο WordPress.com. • Theme: Garland by Steven Wittens and Stefan Nagtegaal.
Email Subscription
Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.






Πρόσφατα άρθρα
Τσάρλς Ντίκενς – Χριστουγεννιάτικη ιστορία (1843)
Συζυγική Αγάπη
Στον άγιο Ελευθέριο (15 Δεκεμβρίου)
Έρχονται δύσκολα χρόνια
Μήνυμα της ημέρας
Message of the day
Ο Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής Σπυρίδων μιλά για όλα στον Εθνικό Κήρυκα
Χριστουγεννιάτικο τραγούδι 2
Έγραψαν συνθήματα κατά των Χριστιανών σε ναό
Πετρέλαιο έξω από τρία ελληνικά νησιά ψάχνει η Τουρκία – Το “καυτό” κοίτασμα του Μπάμπουρα
Πατήρ Ευσέβιος Βίττης
Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ή ελληνορθόδοξα;
Ζήτησα από το Θεό…
Τα επτά ακραία σημεία του πλανήτη
Tο κοριτσάκι με τα σπίρτα
Δημοφιλή άρθρα
Μήνυμα της ημέρας
Πατήρ Ευσέβιος Βίττης
Τα επτά ακραία σημεία του πλανήτη
Ζήτησα από το Θεό...
Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ή ελληνορθόδοξα;
Πετρέλαιο έξω από τρία ελληνικά νησιά ψάχνει η Τουρκία - Το "καυτό" κοίτασμα του Μπάμπουρα
Ένα χαριέστατο θαύμα των Αγίων Πέντε Μαρτύρων
Άλλη μια εμφάνιση του αγίου Ευστρατίου και των συν αυτώ
ΟΧΙ στον εμβολιασμό λέει ο γιατρός που ανακάλυψε τον Η1Ν1 !!!
Tο κοριτσάκι με τα σπίρτα
Μύθοι Αισώπου: «Γίδα και βοσκός»
Χριστουγεννιάτικο τραγούδι

Το ημερολόγιο:
Δεκεμβρίου 2009 Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοε
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Μεταπληροφορίες
Σύνδεση
Καταχωρήσεις RSS
Σχόλια
WordPress.com
Watch videos at Vodpod and other videos from this collection.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
σήμερα 15/12 : Ιερομάρτυρος Ελευθερίου επισκόπου Αυλώνος (Ιλλυρικού) και Ανθίας της μητρός αυτού (+β΄ αι.), Μαρτύρων Βάκχου του Νέου, Ελευθερίου του Θαλαμηπόλου, Κορέμωνος του επάρχου, Οσιομάρτυρος Σωσάννης διακονίσσης της εν Ελευθερουπόλει, Οσίων Παύλου του Νέου του εν τω Λάτρω και Στεφάνου Αρχιεπισκόπου του Ρώσου (πηγή : www.synaxari.gr)
τιμούμε την μνήμη σήμερα- by www.synaxari.gr
Βίοι Αγίων και Γερόντων
Ιανουάριος
Φεβρουάριος
Μάρτιος
Απρίλιος
Μάιος
Ιούνιος
Ιούλιος
Αύγουστος
Σεπτέμβριος
Οκτώβριος
Νοέμβριος
Δεκέμβριος
Τριώδιον
Πεντηκοστάριον

Ευτυχισμένος γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Ευτυχισμένος γεννιέσαι ή γίνεσαι; Εντατικά μαθήματα λοιπόν για γονείς και παιδιά!
20 Νοεμβρίου, 2009 — VatopaidiFriend

Ευτυχισμένος γεννιέσαι ή γίνεσαι; Κι όμως, όπως το διάβασμα, τα μαθηματικά ή το τένις, η ευτυχία, σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες, διδάσκεται. Εντατικά μαθήματα, λοιπόν, για γονείς και παιδιά!

Τι είναι αλήθεια η ευτυχία; Είναι αυτή η αίσθηση της ελαφρότητας που έχεις κάποιες φορές και σε κάνει να νιώθεις σαν να πετάς. Αυτό το συναίσθημα όταν ζεις κάτι έντονο, η εντύπωση πως έχεις μια αληθινή παρουσία μέσα στον κόσμο. Είναι αυτό το αίσθημα χαράς και πληρότητας, εφήμερο, όμως μπορεί να κατοικήσει μέσα μας για πάρα πολύ καιρό. Μια διαρκής ικανοποίηση ή απλώς ένα όνειρο που μοιράζεσαι με αυτούς που αγαπάς. Κάποιοι λένε πως η ευτυχία δεν είναι παρά ένας μύθος που δημιούργησε η κοινωνία για να σε κάνει να δουλεύεις και εν συνεχεία να καταναλώνεις. Άλλοι αφιερώνουν ολόκληρη τη ζωή τους στην αναζήτησή της. Κάποιοι άλλοι τη βρίσκουν στα απλά καθημερινά πράγματα. Αυτοί οι τελευταίοι είναι και οι πιο τυχεροί, όπως χαρακτηριστικά λέει και ο ψυχολόγος και διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια Μάρτιν Σέλιγκμαν στο βιβλίο του "Αυθεντική Ευτυχία" (Authentic Happiness). Γιατί οι γονείς που γνωρίζουν την ευτυχία είναι και οι μόνοι που μπορούν να τη διδάξουν στα παιδιά τους. Και όπως μας λέει ο γιατρός της ευτυχίας «τα ευτυχισμένα παιδιά είναι πιο δημιουργικά, περισσότερο δεκτικά στη μόρφωση και σαφώς πιο υγιή».

Σκέψου θετικά

Κάθε γονιός θέλει να δει το παιδί του ευτυχισμένο. Πάνε όμως μόλις λίγα χρόνια από τότε που οι ευρωπαίοι γονείς άρχισαν να συνειδητοποιούν τα ευεργετικά αποτελέσματα της χαρούμενης και αισιόδοξης διάθεσης στην οικογένεια. Αυτής της αισιόδοξης διάθεσης είναι θιασώτης και ο δόκτωρ Σέλιγκμαν, ο οποίος εκπροσωπεί έναν ολοκαίνουργιο κλάδο προσφιλή σε Ευρώπη και Αμερική, τη θετική Ψυχολογία. Η θετική Ψυχολογία, αντίθετα από την παραδοσιακή, που επικεντρώνει στις αρνητικές πλευρές της διανοητικής υγείας και στους τρόπους επιδιόρθωσής τους, ερευνά την επιστήμη της ευτυχίας. Στόχος της είναι να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε τι μας κάνει πραγματικά να χαμογελάμε. Σύμφωνα με αυτή, η ευτυχία δεν είναι αποτέλεσμα καλών γονιδίων ή τύχης, είναι απλώς το ταλέντο να μπορούμε να επικεντρωνόμαστε στις δυνάμεις μας και να τις αξιοποιούμε δημιουργικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ερευνών του δόκτορα Σέλιγκμαν, οι ευτυχισμένοι άνθρωποι έχουν περισσότερους φίλους, πιο ικανοποιητικούς γάμους και κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Αντίστοιχα, τα ευτυχισμένα παιδιά έχουν περισσότερα κίνητρα, πιο πολλά ενδιαφέροντα, είναι ικανότερα στην επίλυση προβλημάτων και πιο πρόθυμα να εξερευνήσουν και να μάθουν τον κόσμο. Είναι επίσης πιο ανεξάρτητα και διακατέχονται από μεγαλύτερο ενθουσιασμό. «Η ευτυχία είναι το βασικό συστατικό για μια καλύτερη, υγιέστερη και ισχυρότερη κοινωνία», μας λέει έρευνα που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο Riverside της Καλιφόρνια. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η ευτυχία δεν εξαρτάται ούτε από τον υλικό πλούτο ούτε όμως από το υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Συμπέρασμα μάλλον απρόβλεπτο αν αναλογιστεί κανείς πόσο πολύ αγωνίζονται οι γονείς σήμερα προκειμένου να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους μια σωστή εκπαίδευση.

Μια «εγκεφαλική» υπόθεση

Τελικά η ευτυχία είναι γενετικά προκαθορισμένη ή μαθαίνεται; Μήπως τα παιδιά είναι «σχεδιασμένα» να είναι χαρούμενα εξαιτίας μιας ευτυχούς εγκεφαλικής δραστηριότητας; Ναι, μας απαντάει ο δόκτωρ Ρίτσαρντ Ντέιβιντσον, καθηγητής Ψυχολογίας και Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν. Μετά από έρευνες χρόνων και μελέτες που πραγματοποίησε στο δεξί και αριστερό τμήμα του εγκεφάλου, ο καθηγητής κατέληξε πως η ευτυχία εξαρτάται κατά πολύ και από την κατάσταση του εγκεφάλου. Αν η δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο φλοιό είναι πιο έντονη, το άτομο είναι κατά πάσα πιθανότητα εξωστρεφές, ενθουσιώδες και χαρούμενο. Αν υπάρχει μεγαλύτερη δραστηριότητα στο δεξί, τότε είναι μάλλον πιο εσωστρεφές, ανήσυχο και λυπημένο. Ο καθηγητής πραγματοποίησε ένα πείραμα: Μέτρησε τη συμπεριφορά του αριστερού προμετωπιαίου φλοιού μωρών μικρότερων του ενός έτους και μετά είπε στις μητέρες τους να βγουν από το δωμάτιο. Κάποια από τα μωρά άρχισαν να κλαίνε με υστερία με την αποχώρησή της, ενώ κάποια άλλα φάνηκαν πιο ψύχραιμα. Αυτά τα δεύτερα ήταν τα μωρά με αυξημένη δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο λοβό, όπως ακριβώς είχε προβλέψει ο καθηγητής Ντέιβιντσον. Συμπέρασμα; Κάποια μωρά φαίνεται ότι γεννιούνται χαρούμενα, ενώ άλλα γκρινιάρικα.

Ευτυχισμένα γονίδια

Ευτυχώς, όμως, η ευτυχία των παιδιών μας δεν είναι μόνο θέμα γενετικής. Σύμφωνα με έρευνες του δόκτορα Ντέιβιντ Λίκεν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, το 50% της ευτυχίας μας οφείλεται στα γονίδιά μας. Ένα άλλο 8% καθορίζεται από το εξωτερικό περιβάλλον, ενώ το 42% εξαρτάται από τις περιστάσεις της ζωής μας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο δόκτωρ Λίκεν στο περιοδικό The Psychologist, με σωστή εκμάθηση και εξάσκηση των ικανοτήτων μας μπορούμε να αυξήσουμε τα ποσοστά ευτυχίας μας. Είναι κάτι σαν το βάρος. Ακόμη κι αν είμαστε έτσι κατασκευασμένοι, ώστε να μην μπορέσουμε να χάσουμε ποτέ πολλά κιλά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αδυνατίσουμε. Απλώς θα πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο.

Μαθαίνω την ευτυχία

Σύμφωνα με τη θετική Ψυχολογία, η ευτυχία μπορεί να διδαχτεί με τρεις τρόπους: Ο πρώτος είναι να ανακαλύψουμε νέες και απολαυστικές εμπειρίες και να τις ζήσουμε παρέα με τα παιδιά μας. Ο δεύτερος είναι να μάθουμε εμείς οι ίδιοι και να το μεταδώσουμε και σε εκείνα να αγαπούν και να αφοσιώνονται σε αυτό που κάνουν και ο τρίτος να προσπαθούμε να δίνουμε νόημα στη ζωή μας. Οι θετικές σκέψεις, οι μικρές κινήσεις καλοσύνης μπορούν να γίνουν κίνητρα για την καθημερινή μας ευτυχία. Και βέβαια, το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά μας. Το κάλεσμα ενός φίλου στο σπίτι, η αγορά ενός δώρου, το μοίρασμα στο παιχνίδι είναι συνήθειες που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να αποκτήσει αλτρουιστική συνείδηση και να το οδηγήσουν στην ανακάλυψη της αληθινής ευτυχίας. Τα πραγματικά ευτυχισμένα παιδιά μπορούν να αντιμετωπίσουν πιο εύκολα τις δυσκολίες της ζωής. Στο βιβλίο του "Το αισιόδοξο παιδί" (The optimistic child) ο δόκτωρ Σέλιγκμαν υποστηρίζει ότι ο τρόπος που μιλάμε στο παιδί μας μπορεί να επηρεάσει και τη διάθεση αλλά και τη νοοτροπία του. Θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι και επεξηγηματικοί. Αντί να λέμε «δεν θα περάσεις στις εξετάσεις», ας πούμε «αν κάνεις τα μαθήματά σου, τότε σίγουρα θα περάσεις». Ο δόκτωρ Σέλιγκμαν αποκαλεί αυτές τις δεξιότητες «μικρά μαθήματα αισιοδοξίας» και πιστεύει ότι βοηθούν σημαντικά το παιδί να αποβάλλει την απαισιόδοξη νοοτροπία και να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με θετικό τρόπο. Ωστόσο, και οι αρνητικές εμπειρίες έχουν τη δική τους χρησιμότητα, μια που η αντιμετώπιση των προβλημάτων βοηθά στην ενίσχυση της προσαρμοστικότητας, διευκολύνει τα παιδιά να οχυρώνονται απέναντι στο στρες και τους δίνει τις ικανότητες να αντεπεξέλθουν στα εμπόδια. Σε γενικές γραμμές, πάντως, οι άνθρωποι που δεν εμμένουν σε δυσάρεστες σκέψεις ή ασχολούνται λιγότερο απ’ όσο άλλοι με την ενδοσκόπηση είναι σαφώς ευτυχέστεροι. Αν, λοιπόν, το παιδί σας έχει την τάση να κολλάει σε δυσάρεστα πράγματα, διδάξτε το να λέει «στοπ» στις αρνητικές σκέψεις. Ενθαρρύνετέ το να ασχοληθεί με κάτι που του προκαλεί ευχαρίστηση και ταυτόχρονα το δυσκολεύει. Βάλτε του ως στόχο να ξεχάσει το εύκολο μήνυμα του σύγχρονου πολιτισμού για χαλάρωση και κατανάλωση και να αναλάβει προκλήσεις. Αθλητισμός, μουσική, τέχνη, χορός, εθελοντισμός είναι οι καλύτερες επιλογές. Το μήνυμα που πρέπει να περνάμε είναι ότι η δημιουργική προσπάθεια είναι εξαιρετικά ικανοποιητική. Οι γονείς μπορούν ακόμη να εξασφαλίσουν τη μελλοντική ευτυχία των παιδιών τους, παρακινώντας τα να ακολουθήσουν τα δημιουργικά όνειρά τους. Όπως λέει ο Μπρετ Καρ, ερευνητής στο Κέντρο Παιδικής Ψυχικής Υγείας του Λονδίνου (Centre for Child Mental Health) «ο στοργικός γονιός που επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην ευτυχία του παιδιού του παρατηρεί και ενισχύει με σοβαρότητα τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά του, ακόμη κι αν δεν έχει καμιά σχέση με αυτά. Οι γονείς θα πρέπει να εξερευνούν και οι ίδιοι τη δική τους δημιουργικότητα, καθώς όσο περισσότερες δραστηριότητες μοιράζονται οι οικογένειες, τόσο πιο απολαυστικές γίνονται οι δραστηριότητες αυτές».

Τα 5 μυστικά των ευτυχισμένων ανθρώπων

Ανακαλύψτε τον καλύτερό σας εαυτό

Προσπαθήστε να κάνετε την ευτυχία εικόνα. Με τι μοιάζει; Με μια γαλήνια ψυχή που αναπαύεται σε ένα λιβάδι με μαργαρίτες; Με μια οικογένεια που τραγουδάει; Με ένα παιδί που χορεύει γύρω σας; Κάντε τα όλα πράξη. Ο χορός, το τραγούδι, η ευδαιμονία, όλα είναι εφικτά. Η ευτυχία που προκαλούν αυτές οι μικρές χαρές των παιδιών, σύμφωνα με τον δόκτορα Ντέιβιντσον, είναι πολύ πιο ευεργετική από τις ηδονές που αναζητούν οι ενήλικοι. Και ευεργετούν όχι μόνο το μυαλό και την ψυχή, αλλά και το σώμα.

Σχεδιάστε τη ζωή σας έτσι ώστε να χωράει η χαρά

Μπορεί να μοιάζει προφανές, αλλά οι άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο για να σκεφτούν σοβαρά κατά πόσο επενδύουν στην ευτυχία ξέρουν να απολαμβάνουν τη ζωή. Προσπαθήστε να συναναστρέφεστε με ανθρώπους χαρούμενους και με θετική σκέψη και αποφύγετε όλους εκείνους που σας δημιουργούν κακή αύρα.

Αποφύγετε τα «αν»

Αν είχα καλύτερη δουλειά, αν είχα μεγαλύτερο σπίτι, αν έκανα κι άλλο παιδί… Οι πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν καταναλώνονται στα «αν» ούτε σε φρούδες φαντασιώσεις. Κάνουν σχέδια και όχι ανεκπλήρωτα όνειρα. Και αν θέλετε τα παιδιά σας να γίνουν ευτυχισμένα, θα πρέπει -πρώτοι εσείς- να αποφεύγετε να τους δημιουργείτε ψεύτικες προσδοκίες.

Δώστε προτεραιότητα στους άλλους

Κοινωνικότητα, βοήθεια, αλτρουισμός, δοτικότητα, προσφορά, μοίρασμα, χάρισμα είναι λέξεις συνώνυμες με την ευτυχία. Τα παιδιά είναι από τη φύση τους αρκετά εγωιστικά πλάσματα. Είναι στο χέρι σας να τους μάθετε να προσφέρουν, να μοιράζονται ή να χαρίζουν. Από ένα μπισκότο και ένα παιχνίδι, μέχρι το χάδι τους.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να είστε ευτυχείς

Μη βασανίζεστε από ενοχές, ούτε να τις δημιουργείτε στους άλλους. Απολαύστε ένα καλό γεύμα χωρίς να υπολογίζετε τις θερμίδες ή τα έξτρα λιπαρά. Αύριο θα μπείτε και πάλι σε πρόγραμμα. Απολαύστε ένα διήμερο στην εξοχή χωρίς να σκέφτεστε πως τη Δευτέρα θα πρέπει να πάτε τα παιδιά στο σχολείο. Παίξτε με το παιδί σας και λερωθείτε χωρίς να σκεφτείτε πως αυτός ο λεκές δεν θα βγει ποτέ από το κασμιρένιο σας πουλόβερ. Μην ξεχνάτε πως ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που μπορεί να απολαύσει το τοπίο, ακόμη κι αν λοξοδρομήσει από την πορεία του.

Της Ελένης Χαδιαράκου

παιδαγωγού δημοτικής εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης

Πηγή: http://www.in.gr/Reviews/placeholder.asp?lngReviewID=38464&lngChapterID=49811&lngItemID=79423

ΣΠΕ Λευκονοίκου: Η Πρώτη Συνεργατική της Κύπρου, το 1909.

Το Συνεργατικό Κίνημα στην Κύπρο γεννήθηκε στο Λευκόνοικο. Το Λευκόνοικο είναι συνυφασμένο με την αρχοντιά, το ήθος και την ποιότητα των ανθρώπων του, μα κυρίως είναι γνωστό για την πολιτιστική του στάθμη και τη συμβολή του στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική πρόοδο του νησιού μας.

Οι κάτοικοι του Λευκονοίκου είμαστε πολύ περήφανοι, γιατί φωτισμένοι και προοδευτικοί άνθρωποι της κωμόπολής μας, ο δάσκαλος Μάρκος Χαραλάμπους και ο τραπεζίτης Ιωάννης Οικονομίδης συνέλαβαν και υλοποίησαν πρώτοι στη γενέτειρά μας την ιδέα του Συνεργατισμού.

Αυτούς τους πρωτεργάτες του Συνεργατισμού έχουμε ιερό χρέος να τους τιμούμε οι απόγονοι, γιατί σε μια εποχή μιζέριας, εκμετάλλευσης και έσχατης εξαθλίωσης των γεωργών, ύψωσαν το ανάστημά τους και έσωσαν τον αγροτικό κόσμο από τη γάγγραινα της τοκογλυφίας. Ανακούφισαν χιλιάδες οικογένειες από τον βραχνά του ξεκληρίσματος των περιουσιών τους για τον άρτο τον επιούσιο.

Το 1911 ήλθε στο Λευκόνοικο ο δημοσιογράφος Βλάσης Γαβριηλίδης, της Ακρόπολης Αθηνών. Είναι πολύ ενδιαφέροντα όσα γράφει:"Προχτές μετέβην επί τούτω στο Λευκόνοικον δια να μελετήσω εκ του πλησίον μίαν χωρικήν σας Τράπεζαν. Διευθυντής αυτής είναι ο δημοδιδάσκαλος του χωρίου. Ένας δυνατός, ογκολιθικός, χονδρός με την υπέροχην κυπριακήν διανοητικότητα ζωγραφισμένην εις το πρόσωπόν του και την κυπριακή φωτιά σπινθηροβολούσαν μέσα από τα μάτια του. Ενόμιζα πως εσυμβόλιζε τον Ηρακλή και ότι είχε σκοτωμένον τον λέοντα της Νεμέας του χωριού του, τον τοκογλύφο. Όταν με οδήγησε εις το Αναγνωστήριον του χωριού του εις μίαν γωνίαν του οποίου-έτσι κι ο Χριστός γεννήθηκε σ' ένα σταύλο-ήτο εγκαθιδρυμένη η πρώτη Χωρική Τράπεζα της Κύπρου".

Όλοι οι Λευκονοικιάτες και οι Λευκονοικιάτισσες μεγαλώσαμε ακούοντας για τον δάσκαλο τον Μάρκο, τον εμπνευσμένο εκπαιδευτικό που άνοιξε νέους ορίζοντες στην πνευματική ζωή της κοινότητάς μας.Ο άλλος μεγάλος άνδρας του Λευκονοίκου, ο Ιωάννης Οικονομίδης, δικηγόρος, βουλευτής που ίδρυσε την Τράπεζα Κύπρου, από τα ταξίδια του στην Ευρώπη γνώρισε τον Συνεργατισμό, ενώ ο δάσκαλος Μάρκος Χαραλάμπους σίγουρα είχε ενημερωθεί για το ζήτημα αυτό από τα φυλλάδια που κυκλοφορούσε ο Άγγλος Διευθυντής του Γραφείου Γεωργίας και διαφήμιζε το μεγάλο θαύμα του Συνεργατισμού.

Έτσι, οι δυο άνδρες του Λευκονοίκου συνεργάζονται για να πετύχουν τον μεγάλο σκοπό, να συμβάλουν στην κοινωνική αναμόρφωση όλου του νησιού μας. Σε γενική συνέλευση στο Λευκόνοικο, στις 21 Νοεμβρίου 1909,τα πρώτα 23 μέλη υπογράφουν το καταστατικό που ετοίμασε ο Ιωάννης Οικονομίδης, με βάση το γερμανικό σύστημα"Raiffeisen", που εδραζόταν πάνω στη συνεργασία, την αλληλεγγύη, τη φιλαλληλία και την απεριόριστη ευθύνη των μελών. Μέχρι να στεριώσει ο θεσμός όλοι δούλευαν αμισθί.

Η επίσημη εγγραφή της "Χωρικής Τραπέζης Λευκονοίκου" γίνεται στις 11 Ιανουαρίου
1917, οπότε και μετονομάζεται σε "Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λευκονοίκου". Η φήμη της Συνεργατικής του Λευκονοίκου απλώθηκε σε όλη την Κύπρο, γι' αυτό η κυβέρνηση επέλεξε τον Μάρκο Χαραλάμπους για να προετοιμάσει κατάλληλα υποψηφίους γραμματείς απ' όλη την Κύπρο. Η Τράπεζα του Λευκονοίκου έγινε φυτώριο Συνεργατιστών που διακρίθηκαν αργότερα σε ανώτερες θέσεις, όπως ο Σάββας Ιωαννίδης, ο Χριστοφής Οικονομίδης κ.α.

Τη μεγαλύτερη τιμή, όμως, γνώρισε το Λευκόνοικο και η Τράπεζά μας στις 11 Ιουνίου του 1931, όταν σε μια συγκινητική τελετή ο Μάρκος Χαραλάμπους παραλαμβάνει από τον Άγγλο Κυβερνήτη το Κύπελλο για την καλύτερη Συνεργατική Τράπεζα της Κύπρου.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ
Ο αγωνιστής της λευτεριάς

«Τίποτε δεν κερδίζεται χωρίς θυσίας
και η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ χωρίς αίμα».

Σκέψεις από το ημερολόγιο του ήρωα.

19 Νοεμβρίου 1958. Όταν ασυνείδητο και γνωστό προδοτικό χέρι τόλμησε να στραφεί πάνω από το κρησφύγετό του στο Δίκωμο, αποκαλύπτοντας στον εχθρό την εκεί παρουσία του, διέταξε τους συντρόφους του να παραδοθούν. Κι όταν μια τραχιά φωνή τον κάλεσε να βγει έξω, αντήχησε η βροντερή φωνή του Μιλτιάδη της Ε.Ο.Κ.Α.:

«Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας! Δε θα με βγάλετε ζωντανό από δω μέσα. Ελάτε, αν τολμάτε, να με βγάλετε!».

Κι οι γενναίοι, του πέταξαν χειροβομβίδες...

Ο Μάτσης δε ζούσε πια. Σφράγισε τους αγώνες του με τη θυσία του. Το όνειρό του ήταν να πέσει για την Ελλάδα. Κι έπεσε.

«Η γη δεν τον χωρούσε πια,
μικρό ήταν και το σπίτι.
Φεγγοβολήσαν οι ουρανοί
απ΄ την αντρειά του».

Όσοι πλησίασαν το μπαρουτοκαπνισμένο κρησφύγετο, είδαν τον ήρωα γερμένο στο πλάι, με το ένα του πόδι κομμένο. Πλησιάζοντας, είδαν να διαγράφεται στο γαλήνιο πρόσωπό του μια έκφραση βαθιάς ικανοποίησης. Στις αγκάλες του κρατούσε σφικτά τα δυο του αυτόματα.

Οι ηττημένοι Άγγλοι τον έθαψαν χωρίς καμιά τιμή στα Φυλακισμένα Μνήματα.

Απ΄τις πιο φωτεινές μορφές του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., ήταν άνθρωπος με ιδανικά και σπάνιες αρετές, Γεννήθηκε στο Παλαιχώρι και τελείωσε το Γυμνάσιο στην Αμμόχωστο. Στη συνέχεια, σπούδασε στη Γεωπονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ως φοιτητής διοργάνωνε τακτικές διαλέξεις εθνικής διαφώτισης στη Μακεδονία και επισκεπτόταν στρατιωτικά φυλάκια στα σύνορα, όπου μιλούσε για την Κύπρο.

Στρατολογήθηκε απ΄τους πρώτους στην Ε.Ο.Κ.Α. Συνελήφθη στο ανθρωπομάζωμα του Χάρντιγκ και οδηγήθηκε στην Ομορφίτα. Για πέντε μέρες τον κρατούσαν άγρυπνο, νηστικό και τον κτυπούσαν. Η ολοκληρωμένη προσωπικότητά του, η ευστροφία του πνεύματός του, η πηγαία ανθρωπιά και η ειλικρίνειά του άφησαν κατάπληκτους τους Άγγλους κατακτητές.

Ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρντιγκ πήγε στις φυλακές και προσπάθησε να τον δελεάσει, προσφέροντάς του μισό εκατομμύριο κυπριακές λίρες, για να αποκαλύψει το κρησφύγετο του Διγενή.

Και ο Μάτσης άστραψε και βρόντησε:

«Εξοχότατε, ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής».

Από το Νοέμβριο του 1956 που απέδρασε, ως Τομεάρχης Κερύνειας ανέπτυξε πολυσχιδές έργο και πύρωνε καρδιές.
Γιατί ο Κυριάκος Μάτσης ήταν άνθρωπος ιδεολόγος, φιλοσοφημένος, επιβλητικός αλλά και ανθρωπιστής συνάμα.

Παραμονές της Πρωτοχρονιάς του 1958, έγραφε στους γονείς του:
«Πιστεύουμε ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα κι εσείς πρέπει να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός Θεός μάς επιφυλάσσει την λαμπράν τύχην να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά μας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω, αν μπορεί να ονειρευθεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτή. Και δεν μπορώ να σκεφθώ γονείς, που να είναι πιο περήφανοι για τα παιδιά τους, παρά αυτών που έπεσαν για την πατρίδα».

Με διορατικότητα σπάνια για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, διείδε με μια ματιά παγκοσμιότητας, πως ο απελευθερωτικός μας αγώνας δεν ήταν αυτοσκοπός, πως θα έπρεπε έγκαιρα να διαπραγματευθούμε, γιατί οι Άγγλοι θα έφευγαν μεν, αλλά ότι φεύγοντας θα μας ενέπλεκαν σε όλεθρο και συμφορά.

Φωτισμένη προσωπικότητα ο Κυριάκος Μάτσης έγραψε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Έκλεξε όσον ημπορείς τον τρόπον του θανάτου σου. Ένας ωραίος θάνατος είναι η ευγενεστέρα πράξη της ζωής».
«Ο θάνατος πρέπει να είναι συνειδητός. Όχι περιττούς και τυχαίους θανάτους».
«Η ζωή είναι πολύτιμη».

Έχει μεγάλη σημασία τούτο, γιατί ενώ τη θεωρούσε τόσο πολύτιμη, ήταν νέος, εν τούτοις δε δίστασε να τη χαρίσει στην πατρίδα. Αυτό ήταν το μεγαλείο του ήρωα.

Σήμερα, 48 χρόνια μετά τη θυσία του, με τη μισή μας πατρίδα αλυσοδεμένη, κάτω από την μπότα του Αττίλα, ας θυμηθούμε τα λόγια του αγωνιστή του ΄21 Κανέλλου Δεληγιάννη, που είναι πολύ επίκαιρα και πρέπει να μας προβληματίσουν:
«Τι μας ωφελεί τόση ευδαιμονία, όταν στενάζει το έθνος μας»

Λαμπρό παράδειγμα ο Κυριάκος Μάτσης, που ήταν ένας αγωνιστής της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, ένας αγωνιστής με πανανθρώπινα οράματα.

Ζήνα Λυσάνδρου Παναγίδη

Όσο περισσότερη τηλεόραση παρακολουθούν τα μικρά παιδιά, τόσο πιο επιθετικά γίνονται

4 Νοεμβρίου, 2009 — VatopaidiFriend

03/11/2009

Όσο περισσότερη τηλεόραση παρακολουθούν τα παιδιά των τριών ετών, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουν να συμπεριφέρονται επιθετικά, σύμφωνα με μελέτη αμερικανών επιστημόνων.

Ακόμα και αν ένα νήπιο δεν παρακολουθεί τηλεόραση, αλλά αυτή παρεμένει ανοικτή, μπορεί να έχει ανάλογα αποτελέσματα, τονίζουν οι ερευνητές.

“Οι γονείς πρέπει να είναι προσεκτικοί με τη χρήση της τηλεόρασης”, επισημαίνει η Τζένιφερ Μανγκανέλο από το Πανεπιστήμιο του Όλμπανι.

“Πρέπει να περιορίζουν το χρόνο που το παιδί τους παρακολουθεί τηλεόραση, να προσέχουν το περιεχόμενο των εκπομπών και να εξετάζουν γενικά το πώς χρησιμοποιείται η τηλεόραση στο χώρο του σπιτιού".

Στην έρευνα συμμετείχαν 3,128 γυναίκες από είκοσι πόλεις των ΗΠΑ που τα παιδιά τους είχαν αυτή την ηλικία την περίοδο 1998-2000. Ανάμεσα στις γυναίκες αυτές υπήρχαν διαφορές στο μορφωτικό τους επίπεδο και το ένα τρίτο από αυτές δεν είχε απολυτήριο λυκείου.

Τα δύο τρίτα των μαμάδων δήλωσαν ότι τα παιδιά τους, όταν ήταν τριών χρόνων, παρακολουθούσαν τηλεόραση για περισσότερες από δύο ώρες την ημέρα και πως ο μέσος όρος ήταν περίπου τρεις ώρες.

Επιπλέον, η τηλεόραση έμενε ανοικτή στο σπίτι κατά μέσο όρο ακόμα πέντε ώρες.

Εκτιμώντας τους παράγοντες που συνδέονται με την επιθετική συμπεριφορά, όπως η διαμονή σε βίαιη γειτονιά ή η μητέρα να υποφέρει από κατάθλιψη, η τηλεόραση έχει άμεση σχέση με την επιθετική συμπεριφορά των νηπίων, που εκφράζεται με διάφορους τρόπους: χτυπώντας τους άλλους, παρουσιάζοντας ξαφνικούς θυμούς, δείχνοντας ανυπακοή ή ξεσπώντας σε φωνές.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συνιστά τα παιδιά μικρότερα των δύο ετών να μην βλέπουν καθόλου τηλεόραση και για τα μεγαλύτερα το πολύ δύο ώρες την ημέρα.

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι που η υπερβολική παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων μπορεί να αυξήσει την επιθετική συμπεριφορά ενός παιδιού, τονίζουν οι ερευνητές στη μελέτη τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine.

Τα παιδιά μπορεί να βλέπουν σκηνές βίας και ο χρόνος που αφιερώνουν στην TV να περιορίζει τις ώρες πιο δημιουργικών ασχολιών, όπως το παιχνίδι και το διάβασμα.

Οι γονείς θα πρέπει να εξετάσουν συνολικά “το τηλεοπτικό περιβάλλον” του σπιτιού τους και το πόσες ώρες τελικά βλέπει το παιδί τους τηλεόραση, καταλήγουν οι ερευνητές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ – Ρόιτερ

Αναρτήθηκε στις Επιστήμη, Κοινωνία, Ψυχολογία, γονείς παιδιά. Ετικέτες: Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, παιδιατρική, παιδική επιθετικότητα, ΗΠΑ, Παιδιά, Τηλεόραση, επιθετικότητα. Leave a Comment

...Αλλά εγώ θέλω έναν πατέρα με καρδιά

«Ένα αληθινό σπιτικό, φτιάχνεται μέρα με τη μέρα. Δεν αγοράζεται».JOYCE MAYNARD(Προτάσεις προς τους γονείς) Από το ιστολόγιο "Απόψεις για τη Μονή Βατοπαιδίου (και όχι μόνο).


• Ας προσπαθήσουμε να παραδεχόμαστε με λεβεντιά και ειλικρίνεια τα λάθη μας. Ας σταθούμε κι ας σκεφτούμε πόσες άραγε φορές έχουμε ζητήσει συγγνώμη από τον σύντροφό μας και από το παιδί μας που πικράναμε με μία άδικη ή ακραία συμπεριφορά μας.

• Ας προσπαθήσουμε να καθιερώσουμε, από νωρίς στη ζωή των παιδιών, μια απαραβίαστη οικογενειακή βραδιά, χωρίς τηλεόραση, και χωρίς την παρουσία ξένων, για να κάνουμε μαζί με τα παιδιά κάτι που τα ευχαριστεί. Κάτι στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν ευχάριστα ή και θα έχουν την πρωτοβουλία της προετοιμασίας του.

• Ας προσπαθήσουμε να καθόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι. Είναι η ευκαιρία να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον στα μάτια και να δείξουμε στα παιδιά πως ευχαριστούμε τη Θεία Πρόνοια για όσα μας χαρίζει.

• Ας τους δίνουμε από νωρίς πρωτοβουλίες και υπευθυνότητες απέναντι στον εαυτό τους αλλά και απέναντι στην οικογένεια. Είναι χαρά να νιώσουν ότι προσφέρουν κάτι στους δικούς τους και βιώνουν έτσι την έννοια της αμοιβαιότητας, αποκτώντας ταυτόχρονα αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

• Ας βάλουμε, από νωρίς και από κοινού, ορισμένους κανόνες στη ζωή του σπιτιού και στη συμπεριφορά μεταξύ μας, κανόνες που θα πρέπει να τηρήσουμε πρώτοι εμείς οι μεγάλοι, δείχνοντας έτσι ότι η αγάπη προς τους άλλους αλλά και προς τον εαυτό μας υπαγορεύει την πειθαρχία.

• Ας μην ξεχνάμε πως ο έπαινος, όπως και η παρατήρηση χρειάζονται, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται από τους γονείς με μέτρο, σαν «αντιβιοτικά» και δικαιολογημένα. Σχετικά δε με την παρατήρηση, πρέπει να γίνεται με τον γονιό να κάθεται δίπλα στο παιδί του και να του κρατάει το χέρι. Στο σημείο αυτό, νομίζω πως αξίζει να επισημάνω ότι, αυτό μου το έδωσε να το καταλάβω, ο οκτάχρονος και μικροκαμωμένος Παύλος. Όταν κάποτε προσπάθησα να τον παρηγορήσω που ένιωθε κοντός, του είπα ότι, σε λίγα χρόνια, θα έχει ψηλώσει, γιατί θα μοιάσει στον πατέρα του. «Δεν είναι ψηλός ο πατέρας σου;» τον ρώτησα. «Ψηλός λέει; Πολύ ψηλός. Και πού να τον δείτε, κυρία, όταν με μαλώνει… Γίνεται γίγαντας!» μου απάντησε.

• Ας σταματήσουμε να επιβραβεύουμε μόνο τις επιδόσεις στα μαθήματα κι ας δώσουμε την αντίστοιχη αξία σε πράξεις που εκδηλώνουν καλωσύνη, ανθρωπιά, αλληλεγγύη, ευσυνειδησία και ήθος.

• Ας υποβαθμίσουμε, με πράξεις όχι με λόγια, την αξία των υλικών αγαθών και ας καλλιεργήσουμε τη χαρά που φέρνουν στη ζωή μας κάποιες άλλες αξίες. Μια επίσκεψη σ’ ένα Ορφανοτροφείο ή σ’ ένα Νοσοκομείο Παίδων μπορεί να προκαλέσει υπέροχα συναισθήματα και θαυμάσιες ευκαιρίες για εκτίμηση της χαράς που φέρνει η χειρονομία μιας προσφοράς στον συνάνθρωπο. Επίσης, συνειδητοποιείται έτσι η ευγνωμοσύνη για τα δώρα της υγείας και της ασφάλειας, της οικογενειακής θαλπωρής. Μπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την πλήξη, την ανία και την καταναλωτική βουλιμία που μας βασανίζει.

• Ας προσπαθήσουμε, με όποιες προσωπικές θυσίες, να βρούμε τρόπους και δρόμους καρδιάς για να επικοινωνήσουμε με τα παιδιά μας. Σε ώρες που υπάρχει ένταση και ο διάλογος γίνεται αδύνατος ή παρεκτρέπεται, ίσως, όπως έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο κεφάλαιο, το να γράψουμε δύο ζεστά λόγια από την καρδιά σ’ ένα γράμμα που θα το βρει το παιδί μας κάτω από το μαξιλάρι του και θα το διαβάσει μόνο του μέσα στην ησυχία της νύχτας, να είναι η καταλυτική κίνηση που θα αποκαταστήσει τη «γέφυρα». Ίσως, στη συνέχεια, να μιμηθεί αυτή την κίνηση και το παιδί και να ανοίξει κι αυτό, με τη σειρά του, την καρδιά του σ’ ένα αντίστοιχο γράμμα προς τον πατέρα ή τη μάνα. Έχω ένα παράδειγμα ενός τέτοιου γράμματος που, μετά από προτροπή της μητέρας, έγραψε το δεκατετράχρονο αγόρι διαζευγμένων γονιών προς τον αδιάφορο πατέρα του, και πιστεύω ότι αξίζει να μεταφέρω εδώ κάποιες φράσεις του:

«Ειλικρινά, πατέρα, με απασχολούν οι σχέσεις μου μαζί σου. Οι συναντήσεις μας γίνονται συχνά αφορμή να δημιουργούνται καυγάδες μεταξύ μας και δεν το μπορώ. Γιατί, πατέρα;
Έχω προβλήματα και θέλω να το ξέρεις, πατέρα. Και αισθάνομαι σαν δειλός, άσχημος και φοβισμένος. Αλλά πώς να ζητήσω βοήθεια από σένα; Εσύ, πατέρα, εκτός από το φαγητό μου, τα ρούχα μου και τα μαθήματα μου, για τί άλλο ενδιαφέρεσαι; Θέλω να στο πω δυνατά ότι δεν είμαι μόνο στομάχι και σχολική τσάντα. Και, σε παρακαλώ, μη στέκεις τόσο μακριά μου. Μη με κάνεις να σε αποφεύγω, γιατί εγώ σ’ αγαπώ. Μου το είπες πολλές φορές, μου το λέει και η μάνα, και εγώ το καταλαβαίνω ότι κουράζεσαι για μένα, ότι σκοτώνεσαι στη δουλειά για μας. Το ξέρω και σ’ ευχαριστώ. Αλλά εγώ θέλω κι έναν πατέρα εδώ, με καρδιά, έναν πατέρα που να θέλει να με ακούσει χωρίς να μου κάνει μόνο και πάντα παρατηρήσεις και μαλώματα. Θέλω να μη σε φοβάμαι, αλλά να μπορώ να σου πω τα λάθη μου και να ξέρω ότι θα με βοηθήσεις να σηκωθώ, όταν θα έχω πέσει».
***

Τέλος, τις ώρες της μεγάλης αγωνίας, όταν όλα φαίνονται σκοτεινά και χαμένα, ας μην ξεχνάμε εμείς οι γονείς, ότι τα παιδιά μας είναι και παιδιά του επουράνιου Πατέρα. Ας προσευχόμαστε σ’ Αυτόν γι’ αυτά τα νιάτα που παραδέρνουν σε δύσκολους καιρούς. Ας προσευχόμαστε με πίστη και αισιοδοξία βαθιά στην καρδιά μας, αλλά ας προσευχόμαστε και μαζί τους, κρατώντας σφιχτά το χέρι τους μέσα στο δικό μας.
(Μερόπης Ν. Σπυροπούλου, Οικογένεια ώρα μηδέν; Εκδ. Αρχονταρίκι, Αθήνα 2007 σ.88-92)
Αναρτήθηκε στις Κοινωνία, γονείς παιδιά. Ετικέτες: πατέρας, σπίτι, Αγάπη, Γονείς, Οικογένεια, Παιδιά.»